Bij voorkeur iets wat je op zijn vroegst 30 sec voordat je je laatste adem uitblaast , overkomt.  Half weg in je leven is bijv. echt veel te vroeg.  En eigenlijk sowieso het liefst iets, wat je ten allen tijden moet zien te vermijden.

Maar in onze manier van samenleven kan het zomaar gebeuren dat je de pech hebt, dat het (vaak anderen) gelukt is een onbereikbaar doel in je hoofd te zetten. En je vervolgens hebben weten te overtuigen dat je met dag en nacht als een bezetene, kei en kei hard te werken, dat ‘ultieme’ doel  vervroegd zou kunnen bereiken. Daarna wordt je dan beloond met voldoening en een fantastisch leven…. Helaas; Een illusie. De ‘Burn Out’ die je zo zou kunnen oplopen, is dat niet.

Natuurlijk is het fijn om een stipje aan de horizon te zetten, waarop je je kunt richten. Maar daarna is het niet het bereiken van het doel, wat de voldoening geeft. Nog is het ‘de reis’ (wat je wél vaak te horen krijgt). De prijs is; hoe je je ontwikkeld als gevolg van de reis….Wie je wordt.

Heb ik ook maar ergens gelezen, terwijl ik aan een heerlijk bakje koffie zat, op mijn eigen fijne plekkie, die ik zou willen bestempelen als een ‘burn-out’ vrije zone 😉. Hier worden al ruim 50 jaar alleen maar vuurtjes aangestoken en/of aangewakkerd. Door iedereen die deze plek heeft ontdekt. Doen we voor elkaar.

Dankbaar voor dat geluk, staat hier de deur nog steeds open, voor een ieder die toe is aan een ‘time-out’, of mogelijk zelfs een ‘re-charge’ in een ‘burn-out’ vrije zone. Voel je welkom 🙂. (en vergeef me die vreselijke Amerikaanse kreten)